Home > ડો. જગદીશ ત્રિવેદીની કોમેડી > પેટ્રોલ બચાવો સાઇકલ ચલાવો

પેટ્રોલ બચાવો સાઇકલ ચલાવો

સિંહણ જેમ બોડમાંથી મોઢું બહાર કાઢે એમ મોંઘીભાભીએ ‘દિવ્ય ભાસ્કર’માંથી ભોડું બહાર કાઢીને પોતાના શિયાળ જેવા ઓશિયાળા પતિને કહ્યું કે મારે સાઇકલ લેવી છે. આ સાંભળી પગથી માથા સુધી થર્મોમિટર જેવી સમથળ દુબળાઇ ધરાવતાં ગુલામ જેવા ધણીના શરીરમાંથી સાડા પાંચ જેટલા રિચર સ્કેલની ધ્રુજારી છૂટી ગઇ, છતાં બિચારો બળપૂર્વક બોલ્યો કે તારે સાઇકલ શું કરવી છે? પાતળિયા પતિનો પારદર્શક પ્રશ્ન સાંભળીને જાડી તથા જોરાળી જોરૂ બોલી કે આજના છાપામાં લખ્યું છે કે રોકેટ બનાવનારા આદિમૂર્તિ રોજ સાઇકલ ઉપર ઓફિસે જાય છે.

જો રોકેટ બનાવનારા સાઇકલ ચલાવી શકે તો રોટલી બનાવનારા કેમ ન ચલાવી શકે? આ સાંભળી અંબાલાલ બોલ્યો કે જીવ સાઇકલ ચલાવે તો સારું લાગે પણ તારા જેવો જમ્બો સાઇઝનો જીવડો સાઇકલ ચલાવે તો સાઇકલ અને સમાજ બંનેનું પર્યાવરણ જોખમાય. જો તું સાઇકલ ચલાવીશ તો પેટ્રોલ બચશે પણ આપણી સોસાયટીનાં બાળકો બચશે નહીં, કારણ તને જીભ અને કાતર ચલાવતાં આવડે છે પણ સાઇકલ કે ઘર ચલાવતાં આવડતું નથી. તું સાઇકલ ચલાવી લે પણ સાઇકલ આવો જુલમ ચલાવી લે એવું માનવામાં આવતું નથી.

એક બેંક મેનેજરે દરરોજ મોડા આવતા પટાવાળાને રોજ મોડા પડવાનું કારણ પૂછ્યું તો પટ્ટા વગરનાં પટાવાળાએ કહ્યું કે ચાલીને આવું છું એટલે મોડું થાય છે. મેનેજર બોલ્યા કે કાલથી સાઇકલ લઇને આવજે. પેલો બીજા દિવસે દરરોજ કરતાં વધારે મોડો આવ્યો. મેનેજરે કારણ પૂછ્યું ત્યારે બોલ્યો કે સવારમાં પહેલા તો પાડોશી પાસે સાઇકલ માગી. પાડોશી બોલ્યો કે જીવ આપું પણ સાઇકલ નહીં આપું, એટલે મેં કહ્યું કે સાઇકલ નહીં આપે તો જીવ આપવો જ પડશે એના કરતાં સાઇકલ આપી દે. એની સાથે બથોબથ બાઝ્યો, માંડ માંડ પરાણે સાઇકલ પડાવીને નીકળ્યો પણ ટ્રાફિકમાં સાઇકલ દોરીને આવતાં વાર તો લાગે જ ને? મેનેજર બોલ્યા કે તેં સાઇકલ દોરી શા માટે? ચલાવીને ન અવાય? ત્યારે પટાવાળો બોલ્યો કે મને સાઇકલ આવડતી જ નથી. આ તો તમે આદેશ કર્યો કે કાલથી સાઇકલ લઇને આવજે એટલે જીવના જોખમે પણ સાઇકલ લઇને આવ્યો.

હું અને અંબાલાલ પાંચ-સાત વરસની ઉંમરે અમે ફોર વ્હીલ ચલાવતા હતા. આ ફોર વ્હીલ એટલે ચાર પૈડાવાળી સાઇકલ. સાઇકલના પાછળના વ્હીલની ડાબે તથા જમણે એક-એક નાનકડાં વ્હીલ આવતાં જે અમને ઢોળાઇ જતાં રોકતાં હતા. આવી ફોર વ્હીલ સાઇકલ આખા ગામમાં માત્ર હૈદરમામા પાસે હતી. હું મોસાળમાં મોટો થયો હોવાથી આખા ગામના દરેક કોમના પુરુષોને મામા કહેતો. હૈદરમામાએ ફોર વ્હીલ સાઇકલ શિખાઉ છોકરાંઓને ભાડે આપવા માટે સરળ હપ્તે વસાવી હતી. સરળ હપ્તે એટલે પહેલા બે મોટાં વ્હીલ, પછી બે નાનાં વ્હીલ, પછી હેન્ડલ એમ ખરીદી હતી.

હપ્તે હપ્તે તૈયાર થયેલી સદરહુ સાઇકલ એક કલાક ફેરવવી હોય તો આઠ આના જેવું ભાડું ચૂકવવું પડતું હતું પરંતુ ખાસ તહેવાર સિવાય મારી ચડ્ડીમાં ખિસ્સામાં આઠ આના જેવી માતબર રકમ તો કયાંથી હોય? આથી સાઇકલભાડાના ગંજાવર ખર્ચને પહોંચી વળવા માટે હું અને અંબાલાલ ચાર-ચાર આનાનું રોકાણ કરીને ભાગીદારીમાં સાઇકલ જેવું વટવાળું વાહન ભાડે કરી લેતા. ત્યારબાદ વધારે ચલાવવા માટે ઝઘડતા. ગમે તેટલો પરસેવો વળે, થાક લાગે, ગમે તેવું કામ અટકતું હોય, અરે ઘણી વાર તો કુદરતી હાજત રોકીને પણ સાઇકલને કલાક સુધી સતત ફેરવતાં. પાંચ-દશ મિનિટ વધારે ચલાવવા માટે હૈદરમામા સાથે ઘડિયાળ સંબંધી રકઝક કરતા હતા.

‘દિવ્ય ભાસ્કર’માં સમાચાર છે કે આદિમૂર્તિની માફક કોઇ નારાયણ નામના કવિ પણ સાઇકલ લઇને જાય છે. જોતજોતામાં આપણે કેટલાં સમૃદ્ધ થઇ ગયા? અત્યારનો કવિ સાઇકલ ચલાવે તે વાત સમાચાર બની જાય છે. દલપતરામ, કાન્ત કે મિન પિયાસીના સમયમાં કવિ પેટ્રોલથી ચાલતું વાહન ચલાવે તે વાત સમાચાર બની જતી. કુદરતની સાઇકલ સુરક્ષિત રાખવા વહેલામાં વહેલી તકે વિશ્વ આખું સાઇકલ ચલાવતું થઇ જાય એવી શુભેરછા

(દિવ્ય ભાસ્કર)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: